10 ابزار تشخیصی بیماری قلبی | بیماری

قلب آدم از عضله، دریچه ها، عروق و چاله های زیادی تشکیل شده. هروقت یکی از این اجزا آسیب ببینه، عوارضی واسه مریض ایجاد می‎شه، اما تشخیص نوع آسیب در قلب بدون به کار گیری وسایل جورواجور پزشکی تقریبا شدنی نیس. حالا خوبیش اینه لوازم نوین پزشکی کار پزشکان رو در تشخیص زودتر از موعد معمولی و درمان بیماریای قلبی آسون کرده.

دکتر امیر صادقی ، متخصص قلب و عروق درد در ناحیه قفسه سینه، تنگی نفس یا تپش قلب رو از علائم بیماریای قلبی برشمرده و میگه:

«خیلی از عوامل خطر در دچار شدن به بیماریای قلبی دخالت دارن، مثل فشار خون بالا و کلسترول خون بالا.

دچار شدن به بعضی از بیماریا هم احتمال دچار شدن به بیماریای قلبی رو بیشتر می کنه، مثل دیابت نوع یه.

کلا سیگار کشیدن، بعضی مشکلات یائسگی، افزایش سن، برنامه ناسالم غذایی و نبود فعالیت بدنی از دیگر عوامل خطر حساب می شن.

انجام معاینه منظم فرد به وسیله دکتر، یکی از بهترین راه های تشخیص بیماریای قلبیه، چون که قبل از دچار شدن یا برگشت مریضی، تشخیص داده می شه.

در هر صورت اگه فرد هر گونه علامت بالینی مثل درد قفسه سینه، تنگی نفس یا تپش قلب داره که ممکنه نشون دهنده یه مریضی قلبی باشه، باید خیلی سریع به دکتر متخصص مراجعه کنه.

مزیت اکوکاردیوگرافی، بی خطر بودن اون (حتی واسه زنان باردار) و قدرت بالای اون در تشخیص مریضی قلبی است

دکتر معالج از تجویز نوار قلب به عنوان اولین راه تشخیصی استفاده می کنه. در این روش با به کار گیری الکترودهایی که روی قفسه سینه قرار میگیره، تا حدودی میشه از خون رسانی قلب و مریضی عضله قلب باخبر شد.

اکوکاردیوگرافی یا سونوگرافی مخصوص قلب روش دیگه ایه که به بررسی کارکرد قلب می پردازه و ناهنجاریای مادرزادی و بیماریای دریچه ای قلب رو مشخص می کنه.

انجام تست ورزش هم راه دیگه ای واسه تشخیص مریضی قلبیه و تنگی عروق با اون تشخیص داده می شه و در صورت نیاز آنژیوگرافی هم تجویز می شه.»

 

 

دکتر محمدرضا رجبی، متخصص قلب و عروق، فوق تخصص آنژیوپلاستی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تماشاگر هم مهم ترین دستگاه های تشخیصی واسه پیدا کردن نوع آسیب قلبی رو به توضیح زیر معرفی می کنه.

 

1- نوار قلبی (الکتروکاردیوگرافی): نوار قلبی، فعالیت الکتریکی قلب رو ثبت می کنه و نشون دهنده چگونگی کارکرد ریتم قلبه.

با نوار قلب میشه تا حد زیادی دلایلی از سکته قلبی رو مشخص کرد.

این روش قابل دسترس و ارزانه، ولی مشکل این وسیله، دادن اطلاعات کلیه و نمیشه با نوار قلب، به جزییات مشکل قلبی فهمید.

 

2- هولتر ریتم قلب: وقتی فردی دچار مشکل ریتم قلبیه، میشه از ابزاری به نام هولتر ریتم قلب استفاده کرد.

این دستگاه به شکل پرتابل و قابل حمله و به مدت طولانی (24 ساعت یا بیشتر) به مریض وصل می شه.

اگه مشکلات ریتم قلبی در زمانای خاصی اتفاق افتاده باشه، با این دستگاه دقیق تر مشخص می شه.

 

3- رادیوگرافی از قفسه سینه: همون عکسبرداری ساده از قفسه سینه س که در اون اندازه قلب، سایه قلب و بافت ریه و استخوانا مشخص می شه. بررسی با این وسیله هم جنبه کلی داره.

 

4- اکوکاردیوگرافی: واسه اطلاع از وضعیت دریچه ها و چاله های قلبی، کارکرد پمپاژ و اختلالای مادرزادی قلبی، میشه از وسیله ای به نام اکوکاردیوگرافی استفاده کرد.

کارکرد کارکرد این وسیله با به کار گیری امواج ماورای صوته. مزیت این وسیله، بی خطر بودن اون (حتی واسه خانمای باردار) و قدرت بالای اون در تشخیص است.

اکوکاردیوگرافی به دو صورت انجام می شه: از راه قفسه سینه و از راه مری (قلب پشت مری قرار داره و پروپ وارد شده به مری، در فاصله کم و با دقت بیشتری قلب رو بررسی می کنه).

از این وسیله میشه واسه بررسی چگونگی خون رسانی قلب و گرفتگی عروق کرونر قلب استفاده کرد.

 

5- تست ورزش: تست ورزش مانند نوار قلبیه، فرقش اینه که مریض روی دستگاه تردمیل حرکت می کنه و نوار قلب ثبت می شه.

اگه اختلالی در کارکرد ریتم و خون رسانی قلبی وجود داشته باشه، با تست ورزش مشخص می شه.

این روش واسه تشخیص گرفتگی عروق کرونر خوبه.

 

6- اسکن تالیوم: واسه انجام این اسکن، ماده رادیواکتیو به مریض تزریق می شه.

این ماده جذب قلب می شه و اگه در اندازه خون رسانی و کارکرد عضله قلبی مشکلی وجود داشته باشه، مشخص خواهدشد.

اسکن تالیوم واسه بیماران دچار سکته قلبی و کاهش خون رسانی در عضله قلب استفاده می شه.

 

7- سی تی آنژیوگرافی: یه جور سی تی اسکنه که دقت بالایی داره تا حدی که میشه عروق ریز کرونر رو با اون بررسی کرد.

 

8- ام.آر.آی: وسیله MRI می تونه عروق، کارکرد، آناتومی و چاله های قلب رو خوب نشون بده و به نظر می رسه در آینده بهترین روش واسه تشخیص بیماریای قلبی باشه.

 

9- آنژیوگرافی: جزو روشای تهاجمی واسه بررسی قلبه.

 

در روش آنژیوگرافی مریض باید بستری شه و از شریان کشاله ران یا دست، کاتترهای نازکی رو به قلب می‎فرستند و داخل عروق کرونر تزریق انجام می شه تا عروق و چاله های قلبی بررسی شن.

این وسیله تشخیصیه، ولی در بین تشخیص و در صورت وجود گرفتگی عروق، میشه با اون مبادرت به باز کردن رگ خونی با بالون یا استنت گذاری (آنژیوپلاستی) هم کرد.

 

10- الکتروفیزیولوژیک استاتیک: در این روش هم با به کار گیری کاتترهای خاص و سیمای نازک، کارکرد الکتریکی قلب بررسی می شه.
اگه راه فرعی در قلب وجود داشته باشه، میشه راه رو درمان کرد.

فرآوری : نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان

منابع:
هفته نامه سلامت
فارس

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *